داروخانه شبانه روزی پاستورداروخانه شبانه روزی پاستور


ايبوپروفن. ژلوفن - Ibuprofen


نام علمی: ايبوپروفن. ژلوفن - Ibuprofen
نوع دارو: شيميايي
گروه: Analgesic drugsضد درد و مسکن ها و ضد تب
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) آرتريت ، نقرس، درد پس از کشيدن دندان:
بزرگسالان: از راه خوراکي، مقدار 800-300 ميلي‌گرم 4-3 بار در روز مصرف مي‌شود. حداکثر مقدار مصرف mg/ day 3200 است.
ب) آرتريت جوانان :
کودکان: از راه خوراکي ، مقدار mg/kg/day 40-20 در سه يا چهار مقدار منقسم مصرف مي‌شود. در موارد خفيف‌تر بيماري، بيماران ممکن است به مقدار mg/kg/day 20 در مقادير منقسم پاسخ دهند.
پ) کاهش تب :
بزرگسالان: از راه خوراکي، مقدار 400-200 ميلي گرم هر 6-4 ساعت، برحسب نياز، مصرف مي‌شود. مقدار مصرف نبايد از mg 1200 در روز بيشتر و يا طولاني تر از سه روز باشد.
کودکان 6 ماه تا 12 سال: اگر درجه حرارت بدن 39 درجه سانتي‌گراد يا کمتر باشد ، مقدار mg/kg/day 5، و اگر درجه حرارت بدن بيشتر از 39 درجه سانتي‌گراد باشد، مقدار mg/kg/day 10 از راه خوراکي مصرف مي‌شود. حداکثر مقدار مصرف توصيه شده mg/kg/day 40 است.
ت) ديسمنوره اوليه :
بزرگسالان : mg 400 خوراکي هر 6-4 ساعت مصرف مي‌شود.
ث) درد خفيف تا متوسط ، سردرد، کمردرد و دردهاي خفيف ناشي از سرماخوردگي:
بزرگسالان : mg 400 هر 6-4 ساعت مصرف مي‌شود.
کودکان: mg/kg 10خوراکي هر 8-6 ساعت مصرف مي‌شود. بيشترين ميزان قابل مصرف در روز mg/kg 40 مي‌باشد.
مکانيسم اثر
مکانيسم اثر اين دارو مشخص نيست. به نظر مي‌رسد ايبوپروفن ساخت پروستاگلاندين را مهار مي‌سازد.
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي ضد انعقادي و ترومبوليتيک (مشتقات کومارين، هپارين، استرپتوکيناز، اوروکيناز) ممکن است اثرات ضد انعقادي را تشديد کند.
در صورت مصرف همزمان با داروهايي که موجب مهار تجمع پلاکتي مي‌شوند، مانند کاربني سيلين تزريقي، دکستران، دي پيريدامول، پيپراسيلين، اسيدوالپروئيک، موگزالاکتام، آسپيرين، ساليسيلاتها، يا ساير داروهاي ضد التهابي، ممکن است مشکلات خونريزي دهنده ايجاد شود.
مصرف همزمان با ساليسيلاتها، داروهاي ضد التهاب، الکل، کورتيکوتروپين، يا استروئيدها ممکن است بروز عوارض گوارشي، از جمله زخم و خونريزي، را افزايش دهد.
آسپيرين ممکن است فراهمي زيستي ايبوپروفن را کاهش دهد.
مصرف همزمان با انسولين يا داروهاي خوراکي پايين آورنده قند خون، به دليل تاثير پروستاگلاندينها بر روي متابوليسم گلوکز ، ممکن است اثرات کمي قند خون را تشديد کند.
ايبوپروفن ممکن است موجب جابجايي داروهايي که به مقدار زيادي به پروتئين پيوند مي‌يابند، از محلهاي پيوند آنها شود.
مصرف همزمان با مشتقات کومارين، فني توئين، وراپاميل، يا نيفديپين ممکن است موجب بروز مسموميت شود.
مصرف همزمان با ترکيبات طلا، ديگر داروهاي ضد التهابي، يا استامينوفن، ممکن است بروز مسموميت کليوي را افزايش دهد.
ايبوپروفن ممکن است کليرانس کليوي متوترکسات و ليتيم را کاهش دهد.
ضد اسيدها ممکن است جذب ايبوپروفن را کاهش دهند.
ايبوپروفن ممکن است اثربخشي مدرها و داروهاي کاهنده فشار خون را کاهش دهد. مصرف همزمان با مدرها ممکن است مسموميت کليوي را افزايش دهد.
در مصرف همزمان با مهارکننده هاي ACE ممکن است کاهش حاد عملکرد کليوي ايجاد شود.
 
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ايبوپروفن مي‌تواند غلظت گلوکز خون، هموگلوبين، هماتوکريت، نوتروفيل، WBC، RBC، پلاکت و گرانولوسيت را کاهش، سطوح ازت اوره خون، کراتينين، پتاسيم سرم و ترانس آميناز سرم را افزايش دهد.
مکانيسم اثر:
فارماکوکينتيک
جذب: 80% از دارو از راه گوارشي جذب مي‌شود.
پخش: به ميزان زيادي به پروتئين پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: در کبد متابوليزه مي‌شود.
دفع: عمدتاً از راه ادرار ، و مقداري نيز از طريق صفراوي دفع مي‌شود. نيمه عمر پلاسمـايي ايـن دارو 4-2 ساعت است.
 
فارماکوکينتيک:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به اين دارو ، در بيماراني که مصرف آسپيرين يا ديگر داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي در آنها موجب بروز نشانه‌هاي آسم ، کهير، رينيت، پوليپ بيني، آنژيوادم مي‌شود. سه ماهه آخر بارداري به دليل ايجاد اشکال در زمان زايمان و يا مشکلاتي براي جنين.
موارد احتياط: بيماري گوارشي با سابقه ابتلاي به آن، بيماري کبدي يا کليوي، نارسايي قلبي جبران نشده، اختلالات خونريزي دهنده (ممکن است موجب بدتر شدن اين موارد شود)، زخم معده.
اشکال دارويي:
اشکال دارويي:
Tablet: 200, 400mg
Capsule: 200, 400mg
Suspension: 100 mg/5ml
اطلاعات ديگر:
طبقه‌بندي فارماکولوژيک: ضد التهاب غير استروئيدي.
طبقه‌بندي درماني: ضد درد غيرمخدر، ضد تب، ضد التهاب.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C (در سه ماه آخر بارداري رده D)
ملاحظات اختصاصي
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمام داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي، رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌شود:
1ـ براي به دست آوردن حداکثر نتيجه در آرتريت، ممکن است به 2-1 هفته درمان مداوم با ايبوپروفن نياز باشد با اين وجود، علائم بهبودي مي‌تواند طي هفت روز ظاهر شود.
2ـ وضعيت قلبي ـ ريوي بايد دقيقاً پيگيري شود. علائم حياتي ، بخصوص تعداد ضربان قلب و فشار خون بيمار کنترل شود. بيمار را بايد از جهت احتمال احتباس مايعات تحت نظر داشت.
3ـ در طول درمان با ايبوپروفن، عملکرد چشمي و گوشي بيمار بايد به‌طور مرتب کنترل شود.
نکات قابل توصيه به بيمار
1ـ قبل از مصرف هر گونه داروي بدون نسخه با پزشک خود مشورت کنيد.
2ـ از خود درماني با ايبوپروفن به مدت بيش از 10 روز (جهت اثر ضد درد آن) يا بيش از 2/1 گرم در روز خودداري کنيد. اگر تب بيش از سه روز ادامه يافت از مصرف ايبوپروفن خودداري کنيد، مگر آنکه توسط پزشک تجويز شده باشد.
3ـ در صورت بروز هر گونه عوارض جانبي به پزشک اطلاع دهيد. اين عوارض معمولاً به مقدار مصرف دارو بستگي دارد.
4ـ به منظور جلوگيري از بروز صدمات، تا مشخص شدن اثر دارو بر موازين ايمني را رعايت کرده و از انجام فعاليتهاي مخاطره آميزي که احتياج به هوشياري ذهني دارند خودداري کنيد.
5ـ داروها را طبق دستور تجويز شده مصرف نموده و نياز به پيگيري پزشکي را فراموش نکنيد.
مصرف در سالمندان: بيماران بزرگتر از 60 سال ممکن است نسبت به اثرات سمي ايبوپروفن حساس تر باشند. کمترين مقدار موثر دارو بايد مصرف شود.
مصرف در کودکان: ايمني و کارآيي اين دارو در کودکان زير 6 ماه ثابت نشده است.
مصرف در شيردهي: ايبوپروفن به مقدار قابل توجهي در شير ترشح نمي‌ شود. با اين وجود مصرف اين دارو در دوران شيردهي توصيه نمي‌ شود.
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سردرد ، سرگيجه، مننژيت آسپت يک، اضطراب.
قلبي ـ ‌عروقي: ادم، احتباس مايعات، ادم محيطي.
پوست: خارش، بثورات پوستي، کهير، سندرم استيونس جانسون.
گوش: وزوز گوش.
دستگاه گوارش: ناراحتي اپي‌گاستر، تهوع، خونريزي گوارشي، يبوست، بي اشتهايي، اسهال، دفع خون مخفي، سوءهاضمه، زخم گوارشي، نفخ، سوزش سردل.
ادراري ـ تناسلي: نارسايي کليوي حاد، ازوتمي، سيستيت، خون در ادرار.
خون: آگرانولوسيتوز، آنمي، آنمي آپلاستيک، لکوپني، نوتروپني، پان سيتوپني، طولاني شدن زمان خونريزي، ترومبوسيتوپني.
تنفسي: برونکواسپاسم.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: سرگيجه، خواب آلودگي، پارستزي، استفراغ، تهوع، درد شکم، سردرد، تعريق، نيستاگموس، آپنه و سيانوز.
درمان: با واداشتن بيمار به استفراغ توسط شربت ايپکا يا شستشوي معده، بايد محتويات معده را خالي کرده و ذغال فعال از طريق لوله بيني ـ معدي به بيمار تجويز گردد. مراقبتهاي علامتي و حمايتي (حمايت تنفسي و تصحيح عدم تعادل آب و الکتروليت ) براي بيمار فراهم شود. شاخصهاي آزمايشگاهي و علائم حياتي بايد دقيقاً کنترل شود. ديورز قليايي ممکن است دفع کليوي را افزايش دهد. دياليز به دليل آنکه ايبوپروفن به مقدار زيادي به پروتئين پيوند مي‌يابد ، داراي ارزش ناچيزي است.
© کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به داروخانه شبانه روزی پاستور می باشد. | طراحی و اجرا توسط حماسه ها