داروخانه شبانه روزی پاستورداروخانه شبانه روزی پاستور


دسيپرامين .دزيپرامين - Desipramine Hcl


نام علمی: دسيپرامين .دزيپرامين - Desipramine Hcl
نوع دارو: شيميايي
گروه: Antidepressants ضد افسردگي
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
افسردگي
بزرگسالان: روزانه mg 200-100 خوراکي در دوزهاي منقسم مصرف مي‌شود و حداکثر تا دوز mg 300 افزايش مي‌يابد. مي‌توان کل دوز روزانه را هر شب تجويز نمود.
سالمندان و نوجوانان- روزانه mg 100-25 خوراکي که به تدريج تا حداکثر دوز mg 100 (حداکثر دوز mg 150 در حالات بسيار شديد) افزايش مي‌يابد.
مکانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: اين دارو با مهار برداشت مجدد نور اپي‌نفرين و سروتونين در انتهاهاي عصبي CNS (نورون‌هاي پيش سيناپسي )، باعث افزايش غلظت اين ناقل‌ها در شکاف‌هاي سيناپسي مي‌شود. دزي پرامين، برداشت نور اپي‌نفرين را بيش از سروتونين مهار مي‌کند. اثرات آرام بخشي، آنتي کولينرژيک و کاهنده فشار خون اين دارو کمتر از پيش داروي آن (ايمي پرامين) مي‌باشد.
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
1- دارو-دارو : مصرف همزمان دزي پرامين با داروهاي ضد آريتمي، پيموزايد، و هورمون‌هاي تيروئيد، ممکن است خطر آريتمي‌هاي قلبي و ناهنجاري‌هاي هدايتي قلب را افزايش دهد.
- باربيتوراتها ممکن است متابوليسم دزي پرامين را افزايش و اثر آن را کاهش دهند.
- بتابلوکرها، سايمتيدين، ضدبارداري‌هاي هورموني، و متيل فنيدات ممکن است متابوليسم دزي پرامين را مهار نموده و سطح آن را افزايش دهند.
- مصرف همزمان دزي پرامين با کلونيدين، کنترل فشار خون را مختل نموده و خطر افزايش فشار خون وخيم را افزايش مي‌دهد.
- داروهايي که با واسطه CYP2D6 متابوليزه مي‌شوند، مثل ديگر ضد افسردگي‌ها، کاربامازپين، فنوتيازين‌ها و ضد آريتمي‌هاي کلاس 1C (مثل فلکائينيد و پروپافنون )، ممکن است سطح سرمي دزي پرامين را افزايش دهند.
- فلوکستين، فلووکسامين، پاروکستين و سرترالين ممکن است سطح دزي پرامين را افزايش دهند.
- مهارکننده‌هاي MAO ممکن است در مصرف همزمان با دزي پرامين ، باعث تحريک شديد CNS، هايپرپيرکسي و تشنج شوند. از مصرف همزمان خودداري شود.
- کينولون‌ها (مثل سيپروفلوکساسين) ممکن است ريسک آريتمي‌هاي خطرناک را افزايش دهند.
- مصرف همزمان دزي پرامين با وارفارين ممکن است PT و INR و ريسک خونريزي را افزايش دهد.
2- دارو- گياه: مصرف همزمان دزي پرامين با روغن گل مغربي (evening primrose oil) ممکن است باعث تشنج شود.
3- دارو- شيوه زندگي: مصرف سيگار با کاهش سطح دزي پرامين، اثر آن را کاهش مي‌دهد.
قرار گرفتن در معرض نور آفتاب، خطر حساسيت به نور را به همراه دارد.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
- ممکن است سطح گلوکز خون را افزايش يا کاهش دهد.
- ممکن است سطح تست‌هاي عملکرد کبدي را افزايش و شمارش WBC را کاهش دهد.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: بي‌قراري ، اضطراب، گيجي، گيجي، تحريک پذيري، سردرد، عصبانيت، احساس ناراحتي، لرزش، ضعف، تغييرات EEG، واکنشهاي اکستراپيراميدال، تشنج.
قلبي- عروقي: افت فشار خون وضعيتي ، تاکيکاردي، تغييرات ECG، افزايش فشار خون.
دستگاه گوارش: بي‌اشتهايي، يبوست، خشکي دهان، تهوع، ايلئوس فلجي، استفراغ.
چشم: تاري ديد، ميدرياز.
گوش: وزوز گوش.
ادراري- تناسلي: احتباس ادراري.
متابوليک: هايپرگليسمي، هايپوگليسمي.
پوست: عرق سرد، حساسيت به نور، راش، کهير.
ساير عوارض: واکنشهاي ازدياد حساسيت.
پس از قطع ناگهاني درمان طولاني‌مدت: سردرد، ناخوشي، تهوع.
مسموميت و درمان
علائم- 12 ساعت اول مسموميت حاد ، فاز تحريکي است که با فعاليت بيش از حد آنتي کولينرژيکي (بي قراري، تحريک، گيجي، توهم، علائم پارکينسوني، هايپرترمي، تشنج، احتباس ادراري، خشکي غشاهاي مخاطي، گشادي مردمک‌ها، يبوست و ايلئوس) همراه است و با فاز مهاري CNS شامل هايپوترمي ، کاهش يا حذف رفلکس‌ها، خواب آلودگي، افت فشار خون، سيانوز، و نامنظم شدن ضربان قلب (تاکيکاردي، اختلالات هدايتي و اثرات شبه کينيدين روي ECG) دنبال مي‌شود.
شدت مسموميت با پهن شدن کمپلکس QRS مشخص مي‌شود که معمولاً نشان دهنده سطح سرمي بيش از ng/ml 1000 است. عموماً سطح سرمي کمک کننده نيست. به دنبال افت فشار، افت ونتيلاسيون و تشنج ممکن است اسيدوز متابوليک بروز نمايد.
درمان: درمان علامتي و حمايتي است؛ حفظ راه هوايي، تنظيم دماي بدن و حفظ تعادل آب و الکتروليت‌ها بسيار مهم است. القاي استفراغ ممنوع است. مي‌توان اقدام به شستشوي معده و تجويز ذغال فعال نمود. دياليز اثر کمي دارد. بدون توجه به مقدار مصرف شده، بيمار از هر لحاظ بايد پايش شود.
فيزوستيگمين ممکن است با احتياط براي تصحيح اختلالات قلبي عروقي يا کوما به کار رود ، هرچند که تجويز بسيار سريع آن مي‌تواند منجر به تشنج شود. تشنج را با ديازپام يا فني‌توئين تزريقي، آريتمي را با فني توئين يا ليدوکائين تزريقي و اسيدوز را با بيکربنات سديم بايد درمان نمود. همچنين آريتمي‌ها و افت فشار خون را مي‌توان با بيکربنات سديم، مايعات يا وازوپرسورها درمان نمود. باربيتورات‌ها را نبايد تجويز نمود، زيرا اين داروها ممکن است اثرات تضعيف تنفسي و عصبي را تشديد نمايند.
مکانيسم اثر:
فارماکوکينتيک
جذب: سريعاً از دستگاه گوارش جذب مي‌شود.
پخش: بطور وسيع در بدن، شامل CNS و شير مادر ، پخش مي‌شود. اتصال پروتئيني 90% است. سطح پلاسمايي درماني (دارو و متابوليت آن)، ng/ml 300-125 مي‌باشد.
متابوليسم: کبدي است. اثر عبور اول کبدي بارز ، ممکن است توجيه کننده تغييرات سطح پلاسمايي در افراد مختلف که دوزهاي يکساني از دارو را دريافت مي‌کنند، باشد.
دفع: عمدتاً در ادرار ترشح مي‌شود. نيمه عمر دارو 24-12 ساعت مي‌باشد.
 
فارماکوکينتيک:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو ، کساني که طي 14 روز اخير يکي از داروهاي مهارکننده MAO را دريافت کرده‌اند ، بيماراني که در فاز حاد بهبودي MI هستند. واکنش حساسيت متقاطع ممکن است بين سه‌ حلقه‌ اي‌ هاي دي بنزازپيني رخ دهد.
موارد احتياط: بيماراني که هورمون‌هاي تيروئيدي دريافت مي‌کنند ، سابقه تشنج، احتباس ادراري، بيماري تيروئيدي يا قلبي- عروقي، گلوکوم، بيماران افسرده با افکار خودکشي. براي اين بيماران در هر بار ويزيت بايد مقادير کمي تجويز شود.
اشکال دارويي:
اشکال دارويي:
Tablet: 25mg
اطلاعات ديگر:
طبقه‌بندي فارماکولوژيک: ضدافسردگي سه حلقه‌اي دي بنزازپين.
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
ملاحظات اختصاصي
هشدار: دارو بايد با حداقل تعداد براي بيمار تجويز شود ، زيرا ممکن است به قصد خودکشي مورد استفاده قرار گيرد.
1- پيش از تجويز دزي پرامين، بايد فشار خون در حالت‌هاي ايستاده و نشسته اندازه‌گيري شود تا افت فشار خون وضعيتي، در صورت وجود، آشکار شود.
2- در طول هفته‌هاي اول درمان، نسبت به اثر آرام بخشي اين دارو تحمل ايجاد مي‌شود.
3- علائم عدم تحمل دارو عبارتند از: گيجي، سرگيجه و افت فشار خون وضعيتي. در اين صورت دوز دارو بايد کاهش يابد.
4- اين دارو نبايد بطور ناگهاني قطع شود. قطع مصرف آن بايد تدريجي و طي 3 تا 6 هفته صورت گيرد.
5- اين دارو بايد حداقل 48 ساعت پيش از اعمال جراحي، به طور موقت قطع شود.
6- اين دارو ممکن است باعث القاي هايپومانيا در بيماران مبتلا به اختلال دوقطبي شود.
نکات قابل توصيه به بيمار
1- دارو بايد شب‌ها موقع خواب مصرف شود تا خواب آلودگي هنگام روز به حداقل برسد.
2- اثرات کامل دارو ممکن است تا 4 هفته يا بيشتر پس از شروع درمان ظاهر نشود.
3- براي جلوگيري از سرگيجه و افت فشار وضعيتي، تا 30 دقيقه پس از مصرف دوز دارو، بايد دراز کشيده و از تغيير وضعيت ناگهاني بخصوص هنگام برخاستن از حالت نشسته بايد خودداري نمود.
4- بيمار بايد اثرات غير معمول يا ناخوشايند مثل گيجي، اختلالات حرکتي، ضربان سريع قلب، سرگيجه، غش، و اختلال در ادرار کردن را به اطلاع پزشک خود برساند.
5- استفاده از آدامس‌هاي بدون قند و آب نبات يا يخ مي‌تواند به رفع خشکي دهان کمک کند.
6- حفظ مرتب بهداشت دهان و دندان براي جلوگيري از پوسيدگي دندان‌ها بسيار اهميت دارد.
مصرف در سالمندان: سالمندان به عوارض قلبي عروقي و آنتي کولينرژيک دارو حساس ترند.
مصرف در کودکان: مصرف دزي پرامين در کودکان زير 12 سال توصيه نمي‌شود. مرگ ناگهاني در کودکان مصرف کننده گزارش شده است.
مصرف در شيردهي: دارو با غلظتهاي معادل غلظت سرمي مادر، در شير ظاهر مي‌شود. مزايا و مضرات مصرف دارو بايد سنجيده شود.
© کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به داروخانه شبانه روزی پاستور می باشد. | طراحی و اجرا توسط حماسه ها