داروخانه شبانه روزی پاستورداروخانه شبانه روزی پاستور


ايمي پرامين - Imipramine HCI


نام علمی: ايمي پرامين - Imipramine HCI
نوع دارو: شيميايي
گروه: Antidepressants ضد افسردگي
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) افسردگي، اضطراب، درد نوروژنيک.
بزرگسالان: ابتدا، مقدار mg/day 100-75 در مقادير منقسم از راه خوراکي يا تزريق عضلاني مصرف مي‌شود. سپس، مقدار 50-25 ميلي‌گرم به مقدار قبلي افزوده مي‌شود تا حداکثر به مقدار 200 ميلي‌گرم برسد. در بعضي از بيماران مي‌توان با مقادير کمتر (25 ميلي‌گرم از راه خوراکي) شروع و سپس به تدريج مقدار 25 ميلي‌گرم يک روز در ميان اضافه کرد. حداکثر مقدار مصرف mg/day 300 است. تمام مقدار تجويز شده را مي‌توان به هنگام خواب مصرف کرد(تزريق عضلاني استفاده مي‌شود). حداکثر مقدار مصرف براي بيماران سرپايي mg/day 200، بيماران بستري mg/day 300 ، و بيماران سالخورده mg/day 100 است. در کهنسالان از دوز 10 ميلي‌گرم آغاز نموده در صورت نياز به 30 الي 40 ميلي گرم در روز افزايش داده مي‌ شود. حداکثر دوز در اين گروه 100 ميلي‌گرم است.
ب) شب ادراري کودکان.
کودکان شش ساله و بزرگتر: از راه خوراکي، مقدار mg/day 75-25 يک ساعت قبل از خواب مصرف مي‌شود.
مکانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: به نظر مي‌رسد ايمي‌پرامين اثر ضد افسردگي خود را از طريق مهار برداشت مجدد نوراپي‌نفرين و سروتونين در پايانه‌هاي عصبي پيش‌سيناپسي CNS اعمال مي‌کند و در نتيجه موجب افزايش غلظت و فعاليت اين واسطه‌هاي عصبي در شکاف سيناپسي مي‌شود. ايمي‌پرامين اثر ضد کولينرژيک نيز دارد و در درمان شب ادراري کودکان بزرگتر از شش سال مصرف مي‌شود.
موارد منع مصرف و احتياط:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ايمي‌پرامين ممکن است زمان هدايت قلبي را طولاني سازد (طولاني شدن فواصل QT و PR و مسطح شدن موج T در الکتروکارديوگرام [EKG]). همچنين اين دارو ممکن است نتايج آزمون کبدي را افزايش ، تعداد گلبولهاي سفيد خون را کاهش و غلظت سرمي گلوکز را کاهش يا افزايش دهد.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: تغييرات در EEG، سرگيجه، رخوت، هيجان غير معمول، لرزش، ضعف، سر درد، عصبانيت، حملات تشنجي، نوروپاتي محيطي، نشانه‌هاي اکستراپيراميدال، اضطراب، رويا‌هاي زنده، اغتشاش شعور (بيشتر در بيماران سالخورده)، کاهش ميل جنسي، ناتواني جنسي. استروک آتاکسي.
قلبي ـ ‌عروقي: کمي فشار خون وضعيتي، تاکيکاردي، آريتمي، انفارکتوس‌ميوکارد (MI)، سکته، بلوک قلبي، CHF، طپش قلب ، زيادي فشار خون، تغييرات EKG.
چشم، گوش : تاري ديد، وزوز گوش، ميدرياز.
دستگاه گوارش: خشکي دهان، يبوست، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهايي، اسهال، انسداد فلجي روده، يرقان.
ادراري ـ تناسلي: احتباس ادرار، تورم بيضه، کاهش توانايي جنسي.
ساير عوارض: تعريق، حساسيت به نور، حساسيت مفرط (بثوارت پوستي، کهير، تب دارويي، خيز). تغيير در ميل جنسي ، گالاکتوره، بزرگ شدن سينه، SIADH، واکنش هايپرسنسيتيويتي.
بعد از قطع ناگهاني مصرف دارو به دنبال درمان طولاني مدت، تهوع، سر درد، يا کسالت ممکن است بروز کند که نشان دهنده اعتياد نيست.
توجه: در صورت بروز علائم حساسيت مفرط، مانند احتباس ادرار، خشکي بيش از حد دهان، بثورات پوستي، تسکين بيش از حد، حملات تشنجي، تاکيکاردي، گلو درد، تب يا يرقان، بايد مصرف دارو به تدريج قطع شود.
مسموميت و درمان
مصرف بيش از حد ايمي‌پرامين (بخصوص با الکل) مخاطره‌آميز است.
تظاهرات باليني: در 12 ساعت اول بعد از مصرف بيش از حد، يک مرحله تحريکي وجود دارد که با فعاليت شديد ضد کولينرژيک (آشفتگي، تحريک‌پذيري، اغتشاش شعور، توهمات، افزايش درجه حرارت بدن، نشانه‌هاي پارکينسون، تشنج، احتباس ادرار، مخاط خشک، انبساط مردمک چشم، يبوست، و انسداد فلجي روده) مشخص مي‌شود. به دنبال آن اثرات مضعف CNS، مانند کاهش درجه حرارت بدن، کاهش يا فقدان رفلکسها، تسکين، کمي فشار خون، سيانوز، و بي‌نظميهاي قلبي، از جمله تاکيکاردي، اختلالات هدايتي، و اثرات شبه‌ کينيدين بر روي EKG، بروز مي‌کنند.
بهترين علامت شدت مصرف بيش از حد دارو پهن شدن کمپلکس QRS است که معمولاً با غلظت سرمي بيش از ng/ml 1000 بروز مي‌کند. غلظت سرمي معمولاً کمک کننده نيست. اسيدوز متابوليک ممکن است به دنبال کمي فشار خون ، کمي تهويه و تشنجات بروز کند.
درمان: علامتي و حمايتي است و شامل باز نگهداشتن مجراي تنفسي، حفظ درجه حرارت بدن و تعادل آب و الکتروليت مي‌شود. در صورت هوشيار بودن بيمار، واداشتن او به استفراغ و به دنبال آن شستشوي معده و تجويز ذغال فعال به بيمار ، براي جلوگيري از جذب بيشتر دارو، صورت مي‌گيرد. دياليز موثر نيست. حملات تشنجي را با تزريق ديازپام يا فني ‌توئين، آريتمي را با تزريق فني ‌توئين يا ليدوکائين و اسيدوز را با بيکربنات سديم بايد درمان کرد. باربيتوراتها به دليل توانايي افزايش اثرات ضعف تنفسي و CNS به کار نمي‌رود.
مکانيسم اثر:
فارماکوکينتيک
جذب: از دستگاه گوارش (بعد از مصرف خوراکي ) و بافت عضلاني (بعد از تزريق عضلاني) به سرعت جذب مي‌شود.
پخش: به طور گسترده در بافتهاي بدن، از جمله CNS و شير انتشار مي‌يابد. حدود 90 درصد به پروتئين پيوند مي‌يابد. حداکثر اثر دارو طي 2-5/0 ساعت حاصل شده و طي 5-2 روز به سطح پايدار مي‌رسد. غلظت درماني دارو در پلاسما (داروي اصلي و متابوليت آن ) بين mg/ml 300-150 است.
متابوليسم: در کبد به متابوليت فعال دزيپرامين متابوليزه مي‌شود. قابل ملاحظه بودن اثر اولين عبور دارو از کبد مي‌تواند اختلاف غلظت سرمي دارو را در بيماراني که مقدار مشابهي مصرف کرده‌اند، توجيه کند.
دفع: بيشتر دارو از طريق ادرار دفع مي‌شود.
 
فارماکوکينتيک:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به ضد افسردگيهاي سه حلقه‌اي و ترکيبات وابسته، طي دوره بهبودي بعد از انفارکتوس ميوکارد (به دليل خطر ايجاد آريتمي توسط دارو)، طي درمان يا دارو‌هاي مهار کننده MAO.
موارد احتياط : ساير بيماريهاي قلبي (آريتمي، نارسايي احتقاني قلب [CHF]، آنژين صدري، بيماري دريچه‌اي، افزايش فاصله QRS يا بلوک قلبي )، اختلالات تنفسي، صرع و ساير اختلالات تشنجي، گلوکوم، پر‌کاري تيروئيد يا بيماراني که دارو‌هاي جايگزين تيروئيد مصرف مي‌کنند، انسداد فلجي روده يا احتباس ادرار، اختلال کار کبد يا کليه، افزايش فشار داخل چشم.
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي مقلد سمپاتيک، از جمله اپي‌نفرين، فنيل‌افرين، فنيل‌پروپانول‌آمين، و افدرين (که اغلب در اسپريهاي بيني وجود دارند) ممکن است موجب افزايش فشار خون شود.
مصرف همزمان با وارفارين ممکن است زمان پروترومبين را افزايش داده و موجب خونريزي شود.
مصرف همزمان با داروي تيروئيد، و دارو‌هاي ضد آريتمي (کينيدين، ديسوپيراميد، پروکائين‌آميد) ممکن است احتمال بروز آريتمي قلبي و اختلال در هدايت قلبي را افزايش دهد.
ممکن است اثرات کاهنده فشار خون دارو‌هايي را که از طريق مرکزي عمل مي‌کنند، مانند گوانتيدين، کلونيدين، متيل دوپا و رزرپين، را کاهش دهد.
مصرف همزمان با دي‌سولفيرام ممکن است باعث بروز دليريوم و تاکيکاري شود.
مصرف همزمان با دارو‌هاي مضعف CNS مانند ، الکل، ضد درد‌ها، باربيتوراتها، مخدر‌ها، آرام بخشها، و دارو‌هاي بيهوش کننده ممکن است سبب بروز اثرات اضافي (رخوت بيش از حد) شود.
مصرف همزمان با آتروپين و ساير دارو‌هاي آنتي‌کولينرژيک، مانند فنوتيازينها، ضد هيستامينها، مپريدين و دارو‌هاي ضد پارکينسون، ممکن است سبب بروز اثرات اضافي (رخوت بيش از حد، انسداد فلجي روده، تغييرات بينايي، و يبوست شديد) شود.
مصرف همزمان با متريزاميد سبب افزايش خطر بروز تشنج مي‌شود.
باربيتوراتها و مصرف زياد دخانيات موجب القاي متابوليسم ايمي‌پرامين و در نتيجه، کاهش اثر درماني آن مي‌شوند.
فنوتيازينها و هالوپريدول متابوليسم ايمي‌پرامين و اثر درماني آن را کاهش مي‌دهند.
متيل فنيدات، سايمتيدين، دارو‌هاي خوراکي جلوگيري کننده از بارداري، پروپوکسي‌فن و دارو‌هاي مسدود کننده گيرنده بتا ممکن است متابوليسم ايمي‌پرامين را مهار ساخته و غلظت پلاسمايي و سميت آن را افزايش دهند.
اشکال دارويي:
اشکال دارويي:
Tablet: 10, 25, 50mg
Injection: 12.5 mg/ml, 2ml
اطلاعات ديگر:
طبقه‌بندي فارماکولوژيک: ضد افسردگي سه حلقه اي.
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D
ملاحظات اختصاصي
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي ضد افسردگيهاي سه حلقه‌اي رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌شود:
1- ايمي‌پرامين ممکن است براي درمان شب ادراري کودکان به کار رود.
2- ايمي‌پرامين با ميزان بروز بالاي کمي فشار خون وضعيتي همراه است. بعد از اولين مقدار مصرف، بايد فشار خون بيمار در حالت ايستاده و نشسته اندازه‌گيري‌ شود.
3- قطع مصرف دارو نبايد به‌طور ناگهاني صورت گيرد، بلکه تدريجي و در طول زمان انجام شود.
4- تحمل نسبت به اثرات تسکين‌بخش دارو معمولاً چند هفته بروز مي‌کند.
5- مصرف اين دارو حداقل 48 ساعت قبل از اعمال جراحي قطع شود.
نکات قابل توصيه به بيمار
1- دارو را طبق دستور مصرف نماييد. از مصرف مقدار کل داروي روزانه در يک نوبت خودداري کنيد. در صورت فراموش کردن يک نوبت مصرف دارو، از دو برابر کردن مقدار‌مصرف بعدي خودداري کنيد.
2- بعداز شروع درمان، اثرات کامل دارو ممکن است تا 6-4 هفته ظاهر نشود.
3- از قطع ناگهاني مصرف دارو خودداري کنيد. ديگران را در مصرف دارو سهيم نکنيد ، و از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الکل در طي مصرف اين دارو خودداري کنيد.
4- در صورت بروز دل‌آشوبه ، دارو را با غذا يا شير مصرف نماييد.
5- خشکي دهان را مي‌توان با جويدن آدامس يا شکلات‌هاي سخت بدون شکر‌برطرف نمود. از دندانهاي خود مراقبت کنيد، زيرا خشکي مداوم دهان ممکن است به افزايش بروز پوسيدگي دندان منجر شود.
6- در صورت بروز هرگونه اثرات غير معمول يا مشکل‌آفرين، مانند اغتشاش شعور، اختلالات حرکتي، ضربان قلب، سرگيجه، غش، يا اشکال در ادرار کردن، فوراً به پزشک اطلاع دهيد.
مصرف در سالمندان: از راه خوراکي، مقدار mg/day 40-30 تا حداکثر mg/day 100 توصيه مي‌شود. مصرف اوليه دارو بايد با مقدار کم (10 ميلي‌گرم ) شروع شده و به تدريج افزايش يابد. بيماران سالخورده ممکن است در معرض خطر بيشتر عوارض قلبي قرار گيرند.
مصرف در کودکان: مصرف اين دارو براي درمان افسردگي در کودکان کوچکتر از 12 سال توصيه نمي‌شود.
مصرف در شيردهي: ايمي پرامين به مقدار کم در شير ترشح مي‌شود. منافع دارو براي مادر در برابر مضرات آن براي شيرخوار بايد سنجيده شود.
© کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به داروخانه شبانه روزی پاستور می باشد. | طراحی و اجرا توسط حماسه ها