داروخانه شبانه روزی پاستورداروخانه شبانه روزی پاستور


آمي تريپتيلين - Amitriptyline as Hcl


نام علمی: آمي تريپتيلين - Amitriptyline as Hcl
نوع دارو: شيميايي
گروه: Antidepressants ضد افسردگي
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
افسردگي (بي اشتهايي يا اشتهاي مفرط ناشي از افسردگي)، درمان کمکي دردهاي نوروژتيک.
بزرگسالان: از راه خوراکي، مقدار 75 mg/day در سه مقدار منقسم يا mg 150-50 هنگام خواب مصرف مي‌ شود. اين مقدار تا 200 mg/day افزايش مي‌ يابد. در صورت لزوم، حداکثر مقدار مصرف 300 mg/day است.
از راه تزريق عضلاني، مقدار 30-20 ميلي گرم سه بار در روز مصرف مي‌ شود. به جاي اين روش مي‌ توان تمام مقدار مصرف را يک جا هنگام خواب تزريق کرد.
سالخوردگان و نوجوانان: مقدار 30 mg/day در مقادير منقسم و 20 mg هنگام خواب مصرف مي‌ شود. اين مقدار ممکن است تا 150 ميلي گرم افزايش يابد.
مصرف تزريقي دارو بايد هر چه سريعتر به مصرف خوراکي تبديل شود.
مکانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: به نظر مي‌ رسد آمي تريپتيلين اثر ضد افسردگي خود را از طريق مهار برداشت مجدد نوراپي نفرين و سروتونين در انتهاهاي عصبي CNS نورونهاي پيش سيناپسي بروز مي‌ دهد و موجب افزايش غلظت و تشديد فعاليت اين واسطه‌هاي عصبي در فضاي سيناپسي مي‌ شود.
شيوع اثر تسکين بخش اين دارو زياد است، ولي بعد از چند هفته در مقابل اين اثر تحمل ايجاد مي‌ شود.
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي مقلد سمپاتيک، از جمله اپي نفرين، فنيل افرين، ‌فنيل پروپانول آمين و افدرين ممکن است موجب افزايش فشار خون شود.
مصرف همزمان با وارفارين ممکن است باعث افزايش زمان پروترومبين و در نتيجه، بروز خونريزي شود.
مصرف همزمان با هورمونهاي تيروئيدي، پيموزايد، ‌يا داروهاي ضد آريتمي (کينيدين، ديسوپيراميد، پروکائين آميد) ممکن است احتمال اختلال ريتم قلبي را افزايش دهد و باعث عيب انتقالي گردد.
اين دارو ممکن است اثر کاهنده فشار خون داروهايي که از طريق مرکزي عمل مي‌ کنند، ‌مانند گوانتيدين، کلونيدين، متيل دوپا يا رزرپين، را کاهش دهد.
مصرف همزمان با دي سولفيرام ممکن است موجب دليريوم و تاکيکاردي شود.
در صورت مصرف همزمان اين دارو با داروهاي مضعف CNS، از جمله الکل، داروهاي تسکين بخش، ‌باربيتوراتها، ‌مخدرها، ‌داروهاي آرام بخش و بيهوش کننده‌ها (تسکين بيش از حد) احتمال بروز اثرات اضافي افزايش مي‌ يابد.
مصرف همزمان با آتروپين يا ساير داروهاي آنتي کولينرژيک، مانند فنوتيازينها، آنتي هيستامينها، مپريدين و داروهاي ضد پارکينسون (تسکين بيش از حد، ‌انسداد فلجي روده، تغييرات بينايي و يبوست شديد)، اثرات اضافي را به دنبال خواهد داشت. همچنين، مصرف همزمان با متريزاميد، ‌خطر تشنج را افزايش مي‌ دهد.
باربيتوراتها و استعمال زياد دخانيات، باعث القاي متابوليسم آمي تريپتيلين مي‌ شوند و اثرات درماني آن را کاهش مي‌ دهند.
متيل فنيدات، سايمتيدين، داروهاي جلوگيري کننده از بارداري، پروپوکسي فن ‌و داروهاي مهار کننده گيرنده‌هاي بتا ممکن است متابوليسم آمي تريپتيلين را مهار کنند و غلظت پلاسمايي آن و در نتيجه، مسموميت ناشي از مصرف دارو را افزايش دهند.
مصرف همزمان با کينولونها منجر به افزايش خطر آريتمي‌هاي تهديد کننده حيات مي‌ شود و بايد از مصرف همزمان آنها پرهيز نمود.
 
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
آمي تريپتيلين موجب طولاني شدن زمان انتقال (طولاني شدن فواصل Q-T و PR، و پهن شدن موج T در الکتروکارديوگرام ) مي‌شود. همچنين اين دارو ممکن است نتايج آزمون عملکرد کبدي را افزايش، شمارش گلبولهاي سفيد خون را کاهش و غلظت گلوکز خون را کاهش يا افزايش دهد.
مکانيسم اثر:
فارماکوکينتيک
جذب: پس از مصرف خوراکي به سرعت از دستگاه گوارش، و پس از تزريق عضلاني به سرعت از بافتهاي عضلاني جذب مي‌ شود.
پخش: به طور گسترده در نقاط مختلف بدن، از جمله CNS و شير مادر ، ‌انتشار مي‌ يابد. حدود 96 درصد به پروتئين پيوند مي‌يابد. حداکثر اثر بخشي دارو طي 12-2 ساعت پس از مصرف حاصل مي‌ گردد و غلظت ثابت دارو طي 10-4 روز به وجود مي‌ آيد. اثرات کامل درماني دارو معمولاً طي 4-2 هفته حاصل مي‌ شود.
متابوليسم: در کبد به متابوليت فعال خود، ‌نورتريپتيلين، متابوليزه مي‌ شود. اثر اولين عبور دارو از کبد به قدري قابل توجه است که ممکن است دليل اختلاف غلظتهاي سرمي دارو در بيماران مختلفي باشد که مقدار يکساني را مصرف کرده‌اند.
دفع: دفع دارو عمدتاً از طريق کليه ‌ها صورت مي‌ گيرد.
 
فارماکوکينتيک:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده به ضد افسردگيهاي سه حلقه‌اي، ترازودون ‌و ترکيبات مشابه؛ در طول دوره بهبودي پس از انفارکتوس ميوکارد (به دليل خطر بروز آريتمي ناشي از دارو) ؛ در حالت اغما يا ضعف شديد تنفسي (اثرات مضعف اضافي بر روي CNS دارد ) ؛ همزمان با مهار کننده ‌هاي مونوآمين اکسيداز (MAOI) يا تا 14 روز پس از آن.
موارد احتياط: آريتمي قلبي، نارسايي احتقاني قلب (CHF)، آنژين صدري، بيماري دريچه‌هاي قلب يا بلوک قلبي، اختلالات تنفسي، ‌الکسيم، ‌صرع و ديگر اختلالات تنشنجي، ‌درمان برنامه ريزي شده با شوک الکتريکي (ECT)، بيماري مانيک ـ دپرسيو، گلوکوم، پرکاري تيروئيد يا مصرف داروهاي مکمل تيروئيد، ديابت نوع I و II، هيپرتروفي پروستات، انسداد فلجي روده يا احتباس ادرار، اختلال در عملکرد کليوي يا کبدي، ‌بيماري پارکينسون و بيهوشي عمومي طي جراحي.
اشکال دارويي:
اشکال دارويي:
Tablet: 10, 25, 50,100mg
اطلاعات ديگر:
طبقه‌بندي فارماکولوژيک: ضد افسردگي سه حلقه اي.
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D
ملاحظات اختصاصي
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي ضد افسردگيهاي سه حلقه‌اي، ‌بايد به موارد زير نيز توجه شود:
اين دارو را مي‌ توان براي پيشگيري از سردردهاي ميگرني و خوشه‌اي، ‌سکسکه مداوم و نورالژي پس از آلودگي با هرپس مصرف کرد.
ميزان بروز رخوت با مصرف آمي تريپتيلين زياد است، ولي معمولاً طي چند هفته به اين اثر تحمل ايجاد مي‌ شود.
مقدار مصرف روزانه دارو را مي‌ توان به طور کامل هنگام خواب مصرف کرد تا از اثر رخوت زاي شديد آن در طول روز جلوگيري شود.
مصرف تزريقي دارو بايد هر چه سريعتر به مصرف خوراکي تبديل شود.
با تزريق عضلاني دارو ممکن است شروع اثر سريعتر از مصرف خوراکي باشد.
مصرف آمي تريپتيلين نبايد به طور ناگهاني قطع شود.
مصرف اين دارو بايد حداقل 48 ساعت قبل از اعمال جراحي قطع گردد.
ممکن است اثرات درماني دارو تا 6 هفته بروز نکند.
نکات قابل توصيه به بيمار
دارو را دقيقاً به مقدار تجويز شده مصرف کنيد و هرگز به علت فراموش کردن يک نوبت مصرف ، ‌مقدار مصرف بعدي را دو برابر نکنيد.
براي جلوگيري از اثر رخوت زاي شديد در روز، مقدار مصرف روزانه دارو را مي‌ توان قبل از خواب يک جا مصرف کرد. همچنين، براي جلوگيري از حالت منگي در صبح روز بعد، مي‌ توان اين نوبت مصرف را به اوايل غروب انتقال داد.
بروز کامل اثرات درماني دارو ممکن است چهار هفته طول بکشد.
دارو ممکن است باعث خواب آلودگي يا سرگيجه شديد شود. در اين صورت تا زمان شناخت کامل اثرات دارو، از انجام فعاليتهاي خطرناک ‌ که نياز به هوشياري کامل دارند، پرهيز کنيد.
براي کاهش ناراحتيهاي گوارشي، ‌دارو را همراه با غذا يا شير مصرف کنيد و براي کاهش خشکي دهان از آدامس، آب نبات يا يخ استفاده نماييد. دندانها و دهانتان را تميز نگه داريد.
بعد از مصرف اولين قرصها، ‌به مدت 30 دقيقه دراز بکشيد و بعد آهسته بلند شويد تا از بروز سرگيجه و غش جلوگيري شود.
در صورت بروز عوارض مزاحم يا غير عادي، ‌بخصوص کانفوزيون، اختلالات حرکتي، ‌ضربان سريع قلب، سرگيجه، غش يا بروز مشکل در ادرار کردن، فوراً به پزشک گزارش دهيد.
مصرف در سالمندان: بيماران سالمند ممکن است بيشتر در معرض ابتلا به عوارض قلبي و عوارض خواب آوري باشند.
مصرف در کودکان: مصرف دارو براي کودکان کوچکتر از 12 سال توصيه نمي‌ شود.
مصرف در شيردهي: آمي تريپتيلين با غلظتي معادل غلظت سرمي مادر يا بيش از آن در شير مادر ترشح مي‌ شود. تقريباً يک درصد داروي مصرف شده، در سرم شيرخوار يافت مي‌ شود. منافع دارو در برابر مضرات آن بايد سنجيده شود.
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سرگيجه، خواب آلودگي، رخوت، ‌هيجان، لرزش، ضعف، سردرد، عصبانيت، تشنج، نوروپاتي محيطي، ‌علائم اکستراپيراميدال، اضطراب، روياهاي واضح و زنده، کاهش ميل جنسي، کانفيوژن (بيشتر در بيماران سالمند)، توهم، ‌خستگي.
قلبي ـ عروقي : کاهش فشار خون در حالت ايستاده ، ‌تاکيکاردي، اختلال در ريتم قلب، انفارکتوس ميوکارد، حمله قلبي، بلوک قلبي، نارسايي احتقاني قلب (CHF)، طپش قلب ، افزايش فشار خون ، تغييرات الکتروکارديوگرام (EKG)، ادم، ‌افت فشار خون.
چشم و گوش: تاري ديد، وزوزگوش، ‌گشاد شدن مردمک، افزايش فشار داخل کره چشم.
دستگاه گوارش: خشکي دهان، يبوست، ‌کرامپ شکم، تهوع، استفراغ، بي اشتهايي، اسهال، انسداد فلجي روده، يرقان.
ادراري ـ‌ تناسلي : احتباس ادرار.
خون: آگرانولوسيتوز، ائوزينوفيلي، لکوپني، ترومبوسيتوپني.
کبد: اختلال عملکرد کبد.
متابوليک: هايپرگلايسمي، هايپوگلايسمي.
پوست: تعريق، حساسيت به نور، راش، کهير.
ساير عوارض: تعريق، حساسيت به نور، حساسيت مفرط (بثورات پوستي، کهير، ‌تب ناشي از دارو، ادم).
قطع ناگهاني مصرف دارو بعد از مصرف طولاني مدت آن، ‌ممکن است موجب بروز تهوع، سردرد، ‌و احساس کسالت شود که به منزله اعتياد نخواهد بود.
توجه: در صورت بروز علائم حساسيت مفرط، مصرف دارو (نه به طور ناگهاني) بايد قطع شود. در صورت بروز احتباس ادرار، ‌خشکي شديد دهان، ‌بثورات پوستي، رخوت بيش از حد، ‌تشنج، تاکيکاردي، گلودرد، تب يا يرقان، درمان با آمي تريپتيلين بايد دوباره ارزيابي شود.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: 12 ساعت اول پس از مصرف بيش از حد دارو، مرحله تحريکي شديد است که با فعاليت شديد آنتي کولينرژيک (آشفتگي، تحريک پذيري، کانفوزيون، ‌توهم، ‌افزايش دماي بدن، علائم پارکينسون، تشنج، احتباس ادرار، ‌خشک شدن غشاهاي مخاطي، ‌گشاد شدن مردمک چشم، يبوست ‌و انسداد روده) مشخص مي‌ شود. پس از اين اختلالات، ضعف CNS، از جمله کاهش دماي بدن، ‌کاهش رفلکسها يا محو آنها، ‌رخوت، کاهش فشار خون ، ‌سيانوز ‌و بي نظمي کار قلبي، ‌از جمله تاکيکاردي، ‌اختلال در انتقال، و اثرات شبه کينيدين، بر روي الکتروکارديوگرام، ايجاد مي‌ شود.
بهترين نشانه ميزان شدت مصرف بيش از حد دارو، پهن شدن کمپلکس QRS است .
اسيدوز متابوليک ممکن است به دنبال کاهش فشار خون ، کم شدن ونتيلاسيون و تشنج بروز کند. ناهنجاريهاي تاخيري قلبي و مرگ ممکن است روي دهد.
درمان: علامتي و حمايتي است که شامل باز نگهداشتن راه تنفسي، ‌تثبيت درجه حرارت بدن و حفظ تعادل مايعات و الکتروليتها است. در صورت سالم بودن رفلکس تهوع ، ‌با تجويز ايپکا بايد تهوع ايجاد کرد و بعد از آن مي‌ توان با شستشوي معده و مصرف ذغال فعال از جذب دارو جلوگيري کرد.
مي توان تشنج را با ديازپام يا فني توئين تزريقي، اختلال ريتم قلب را با ليدوکائين يا فني توئين تزريقي ‌و اسيدوز را با بيکربنات سديم درمان کرد.
از مصرف باربيتوراتها بايد خودداري کرد، زيرا ممکن است ضعف تنفسي و ضعف CNS را تشديد کنند.
© کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به داروخانه شبانه روزی پاستور می باشد. | طراحی و اجرا توسط حماسه ها